تاریخ چاپ :

2017 Dec 14

www.blestfamily.com 

لینک مشاهده :  

عـنوان    :       

زمانی که غیرت می میرد!

بسم الله الرحمن الرحیم


زمانی که غیرت می میرد!


هنوز هم امت ما در زمان غربت، مقداری از قدرت فاروق را دارد و مقداری از شجاعت خالد را حس می کند و شاهد جزئی از سیرت صلاح الدین است؛ اما زمانی که غیرت در قلب ها می میرد پس انتظار، بسیار طولانی می شود.

غیرت، کلمه است که درونش معانی بسیاری نهفته است؛ معنایی همچون شهامت و عدل و مردانگی. ابن حزم رحمه الله می فرماید: "غیرت، خلق و خوی نیکویی است که از شجاعت و عدل تشکیل شده است؛ زیرا عدل، نوعی تنفر از تجاوز به حرمت دیگران و تعدی دیگران بر حرمت اوست. کسی که شجاع باشد در او عزت به وجود می آید و از عزت، بیزاری از زورگویی و ستم به وجود می آید"[1].


غیرت، اصل دین است و با مرگش، قلب نیز می میرد. ابن قیم رحمه الله می فرماید: "این به تو نشان می دهد که اصل دین، غیرت است و کسی که غیرت نداشته باشد دینی ندارد. غیرت از قلب حمایت می کند و جوارح نیز از آن حمایت می کنند پس بدی ها و فواحش را دور می سازند. عدم غیرت، قلب را می میراند پس جوارح نیز می میرند و در این حالت هیچ دفاعی برایش باقی نمی ماند"[2].


اگر برای دیدن غیرت، نگاهی به دنیای امروزی بیندازی، در پیدا کردن آن بسیار خسته خواهی شد یا شاید هم از دیگران کمک بگیری و یا اینکه برای پیدا کردنش با میکروسکوپ به دنبالش بگردی؛ دنیایی که در آن زن به عنوان کالایی ارزان و بی ارزش به راحتی خرید و فروش می شود. بسیار تعجب آورد است جنجال و غوغایی که مدعیان غیرت به پا می کنند، کسانی که در برابر غرب گرایی فریاد می کشند درحالی که خودشان در خانه های شان را با بی پروایی و بدون کمترین مقاومتی به روی هجوم غرب گرایی بزرگترین جنایتکاران، رواج دهندگان بی قانونی، مدعیان بی بند و باری و راه های ننگین باز می گذارند؛ آن هم با آوردن کانال های فاسد و غیر اخلاقی و مشاهده ی فیلم ها و سریال هایی که رذیلت ها و فاحشه گری را رواج می دهند و اینگونه معصیت و گناه را در چشم جامعه، عادی و ناچیز به شمار می آورند. این چنین وسائل ضلالت و گمراهی برای تزیین سستی و ازهم پاشیدگی متنوع می شود و کانال و رسانه ها برای یافتن رضایت سلیقه ها و هوی و هوس ها در این زمینه با یکدیگر رقابت می کنند تا بازارشان را رونق دهند و برای شان چیزی جز به دست آوردن اسکناس و مال مهم نیست.


از برپایی مسابقات زیبایی تعجب نکنید که تمام اعضای بدن زن مورد بررسی کمیته ی داوری قرار می گیرد تا زیباترین زن را انتخاب کرده و معرفی کنند!! و ناراحت نشو زمانی که صدای خنده های دختران و پسران در اماکن تدریس و جشن ها و اختلاط به گوش می رسد!!


زمانی که غیرت می میرد به خاطر از نابودی اخلاق، تبدیل ارزش ها و تغییر مبادی و اصول، مات و مبهوت نشو! زیرا مرگ غیرت را تمدن، پیشرفت و آزادی می نامند و غیرت را عقب ماندگی، تندوری و ارتجاع می نامند!


زمانی که غیرت می میرد پس به دنبال سازندگی، افزایش تولید، استقرار خانواده ها و طهارت عورت ها نگرد. چگونه استقرار ممکن شود درحالی که هیچ قراری به دست سرپرست خانواده نیست؟! بله، زمانی که غیرت، تشییع جنازه می شود دیگر به خاطر هجوم های پی در پی و شائعه پراکنی بر پاکدامنان و نیکوکاران ناراحت نشو؛ زیرا آنان در نظر مردم، عقب مانده به شمار می روند!


سعد بن عباده رضی الله عنه فرمود: "اگر مردی را همراه همسرم ببینم با شمشیر از غلاف برآمده گردنش را می زنم.

این سخن وی به رسول الله صلی الله علیه وسلم رسید پس فرمودند: آیا از غیرت سعد تعجب می کنید؟ به الله سوگند که من از او با غیرت تر هستم و الله از من با غیرت تر است. به خاطر غیرت الله، بدی های ظاهری و باطنی حرام شده اند و هیچ کس با غیرت تر از الله نیست"[3].


ای سعد! الله از تو و پیشوایان اولیه راضی باشد و همچنین از کسانی که دین را محافظت می کنند و فضیلت به وسیله ی آنان برافراشته شده است. ضرب المثلی می گوید: در هر امتی، غیرت در مردانش نهاده شده و صیانت در زنانش.

ای سعد! الله تو را رحمت کند، زمانی که تو را میراند قبل از اینکه مرگ غیرت را ببینی و شاهد نابودی اخلاق باشی. بله، زمانی که غیرت دفن، می شود پس از تسلط فسق و فجور و شذوذ بر دنیا شگفت زده نشو.


از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که فرمود: "با رسول رسول الله صلی الله علیه وسلم نشسته بودیم که ایشان فرمودند: (هنگامی که در خواب بودم بهشت را به من نشان دادند، دیدم که زنی در کنار قصری وضو می گیرد، گفتم: این برای کیست؟ گفتند: مال عمر است. در این هنگام غیرتت – عمر – را به یاد آوردم پس رویم را برگرداندم). عمر رضی الله عنه که در مجلس نشسته بود گریه کرد، سپس فرمود: ای رسول الله! آیا بر شما غیرت می ورزم؟"[4].


شگفتا! آنان مشهور به غیرتمندی بودند، غیوران و دلیرانی که بهترین انسان ها شدند و به این وسیله سروران جهان گشتند و بر مردم حکمرانی کردند.


یکی از بزرگترین اسبابی که باعث مرگ غیرت و از بین رفتن آن می شود، گناه و معصیت است. ابن قیم رحمه الله می فرماید: "و از تاوان ها گناه، این است که آن باعث خاموش شدن آتش غیرت در قلب می شود. غیرتی که حیات و صلاح آن است و مانند گرمایی است غریزی برای زنده ماندن تمام اعضای بدن. پس غیرت، حرارت و آتش آن است که باعث خروج پستی و پلیدی و صفت های بد از آن می شود همان طور که دم آهنگری باعث خروج ناخالصی های طلا، نقره و آهن می شود. شرافتمندترین و با همت ترین مردم، غیورترین آنان بر خود و بر دیگران هستند. بنابراین نبی صلی الله علیه وسلم با غیرت ترین فرد بر امت بودند و الله سبحان با غیرت تر از ایشان بود"[5].


مرگ غیرت و مرگ حیا دو اصل اساسی شر و رذیلت هستند. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: "حیا، همه اش نیکو است"[6]. اهل عفت و حیا، شگفت ترین مثال ها برای ما هستند که سرگذشت آنان سرشار از پاکی و وقار بود. این محمد بن سیرین رحمه الله است که می گوید: (چه در خواب و چه در بیداری با هیچ زنی جز ام عبدالله – همسرش – همبستری نکردم. اگر در خواب زنی را ببینم که بدانم او برای من حلال نیست پس نگاهم را از او بر می گردانم). عده ای از آنان در این باره گفته اند: (ای کاش! عقل من در هنگام بیداری مانند عقل ابن سیرین در خواب می بود!)[7]


ام المؤمنین عائشه ی صدیقه رضی الله عنها دختر ابوبکر صدیق رضی الله عنه روایت است که فرمود: (وارد خانه ام که رسول الله صلی الله علیه وسلم و پدرم در آن دفن شده بودند، می شدم و حجابم را برمی داشتم و می گفتم: آنان همسر و پدرم هستند.


زمانی که عمر رضی الله عنه در آن جا دفن شدند، به الله سوگند وارد آن نشدم مگر اینکه به شدت حجاب می پوشیدم؛ به دلیل حیا کردن از عمر رضی الله عنه)[8].


بله، درست است. غیرت به دو دسته تقسیم می شود؛ غیرتی که الله متعال آن را می پسندد و آن مطلوب است و غیرتی که الله سبحان آن را نمی پسندد. جابر بن عَتيک رضی الله عنه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت می کند که ایشان فرمودند: "غیرتی هست که الله آن را دوست می دارد و غیرتی هست که الله آن را ناپسند می دارد؛ اما آنچه الله آن را می پسندد غیرت در مواضع شک برانگیز است و آنچه را ناپسند می دارد غیرت در موارد خالی از شک و شبهه است"[9].


در مورد غیرت در جاهای شک برانگیز که الله تعالی آن را می پسندد آمده است: "و آن در مواقع تهمت و شک است. مانند اختلاط با نامحرمان؛ یعنی زمانی که بداند همسر یا کنیزش با نامحرمی ملاقات دارد و با او خندان و خوشحال است. در اینجا مرد نباید به چنین چیزی راضی باشد... اما غیرتی که الله دوست نمی دارد، غیرت در موارد خالی از شک است؛ مانند اینکه بدون دلیل گمان بد کند[10]" و در جای دیگر در مورد غیرت ناپسند، آمده است: "مثلا شخص به خاطر اینکه شوهر مادرش با مادرش همبستری کند به غیرت آید و همچنین دیگر محارمش. این از مواردی است که الله تعالی آن را نمی پسندد؛ زیرا الله تعالی آن را حلال نموده پس بر ما واجب است که آن را بپذیریم"[11].

 


این یادآوری ای بود برای محاسبه ی نفس و احیا و تنبیه تا قبل از رحلت از این دنیا که دیگر وقت برای پشیمانی وجود نخواهد داشت، برحذر باشیم.


امت ما هرگز پیروز نمی شود مگر زمانی که از گذشتگان صالح و پیشوایان اولیه اش پیروی کند. پس از فرزندان، همسران، و خانه ها و اخلاق تان محافظت کنید و تقوای الهی را پیشه کنید.

 


ترجمه شده همراه با تصرف

ام احمد

http://www.alukah.net

 



[1] الأخلاق والسير: ص/120

[2] الداء والدواء: ص/68

[3] " قال سعد بن عبادة رضي الله عنه: لو رأيتُ رجلًا مع امرأتي لضربتُه بالسيف غير مُصْفِحٍ عنه، فبلغ ذلك رسولَ الله صلى الله عليه وسلم، فقال: أتعجبون من غيرة سعد؟ فوالله لأنا أغيرُ منه، والله أغيرُ منِّي، مِن أجل غيرةِ الله حرَّم الفواحشَ ما ظهر منها وما بطن، ولا شخصَ أغيرُ مِن الله". روایت بخاری و مسلم.

[4] "عن أبي هريرة قال: بينما نحن عند رسول الله صلى الله عليه وسلم جلوسٌ، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ((بينما أنا نائم رأيتُني في الجنة، فإذا امرأةٌ تتوضَّأ إلى جانب قصر، فقلتُ: لمن هذا؟ قالوا: هذا لعمر، فذكرتُ غيرتَك، فولَّيتُ مدبرًا))، فبكى عمر وهو في المجلس، ثم قال: أَوَ عليكَ يا رسول الله أغار؟". روایت بخاری و مسلم.

[5] الداء والدواء: ص/68

[6] "الحياء خيرٌ كله" روایت مسلم.

[7] تمشي على استحياء؛ تألیف عبدالملک القاسم: ص/10

[8] "كنتُ أدخل بيتي الذي دُفِن فيه رسول الله وأبي واضعةً ثوبي؛ وأقول: إنما هو زوجي وأبي، فلما دُفِن عمر رضي الله عنه، فوالله ما دخلتُه إلا مشدودةً عليَّ ثيابي؛ حياءً من عمر رضي الله عنه". روایت حاکم، احمد. حاکم گفته است: این حدیث بر اساس شرط شیخان – بخاری و مسلم – صحیح است اما تخریج نکرده اند. هیثمی در "مجمع الزوائد" گفته است: رویانش راویان صحیح است. آلبانی نیز در "تخریج المشکاة" همین سخن را گفته اند.

[9] "مِن الغيرة ما يحب الله، ومنها ما يُبغِض الله: فأما التي يحبها الله، فالغَيرة في الريبة، وأما الغيرة التي يبغضها الله، فالغيرة في غير ريبة". روایت احمد، ابوداود و نسائی. آلبانی آن را در "الإرواء" حسن دانسته است.

[10] شرح المصابيح؛ تألیف ابن ملک: 4/51

[11] عون المعبود: 7/230