حکم عده زنی که مرتکب زنا می شود و شوهرش وی را طلاق دهد

اگر زن شوهرداري مرتكب زنا شود و بعد از شوهرش طلاق بگيرد، مدتي كه بايد عده نگه دارد چقدر است، آيا فقط سه حيض است يا بايد بعد از سه حيض يك حيض ديگر براي عمل زنا نگه دارد تا بتواند با شخص زاني ازدواج كند البته بعد از توبه؟

الحمدلله،

اولا: بايد گفت که هرگاه زن شوهرداري مرتکب زنا شود، از لحاظ حکم شرعي براي آنکه گناهش پاک شود مي بايست بر او حد جاري گردد، و حد زنا کار محصن (ازدواج کرده) سنگسار او و زاني است، بدين ترتيب اميد است که خداوند متعال گناهش را پاک کند.

اما اگر حکومت اسلامي برقرار نبود تا اين حکم را اجرا نمايد در اينصورت زاني و زانيه بايد صادقانه توبه کنند و ديگر مرتکب عمل زنا نشوند، و اميد داشته باشند که خداوند متعال گناهشان را ببخشايد هر چند که قبولي توبه تا روز آخرت بر آنها معلوم نخواهد شد و اين بستگي به اراده ي الله تعالي دارد.

دوما: ازدواج با زن زنا کار يا مرد زاني حرام است و جايز نمي باشد، به دليل فرموده خداوند متعال: « الزَّانِي لاَيَنکِحُ إلاَّ زَانِيَةً أَو مُشرِکَةً وَ الزَّانِيَةُ لاَينَکِحُهَا إلاَّ زَانٍ أو مُشرِکٌ وَ حُرّمَ ذَلِکَ عَلَي المُؤمِنِينَ » (نور : 3)

يعني: مرد زناكار مگر با زن زناكار يا مشرك ازدواج نمي‌كند، و زن زناكار نيز جز با مرد زنا پيشه و يا مرد مشرك ازدواج نمي‌كند، اين بر مؤمنان حرام شده است.

خداوند خبر داده كه مرد زناكار حق ندارد جز با زني زناكار كه وضعيتي مانند او دارد، يا با زني مشرك كه به رستاخيز و جزا پاداش ايمان ندارد و پايبند دستور خدا نيست ازدواج كند. و زن زناكار نيز جز با مرد زناپيشه و يا با مرد مشرك ازدواج نمي‌كند، وَحُرِّمَ ذَلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ و بر مؤمنان حرام شده كه با زني زناكار يا مردي زناكار ازدواج نمايند.

و اين به طور صريح بر حرام بودن ازدواج با زن زناكار دلالت مي‌نمايد. مگر اينكه توبه نمايد. و همچنين ازدواج با مرد زناكار حرام مي‌باشد مگر اينكه توبه نمايد، زيرا نزديكي و همراهي زن و شوهر از مهم‌ترين نزديكي و آميختن‌ها مي‌باشد.

اگر زن يا مرد زنا کار توبه کرد، در اينصورت ازدواج با او حرام نيست.

سوما: اگر زن شوهر داري مرتکب زنا شود، و شوهرش وي را طلاق دهد، مدت عده ي او از زمان طلاق تا سه حيض (يا پاکي) است، به دليل فرموده خداوند متعال :

) وَالمُطَلَّقَاتُ يَتَربَّصنَ بِأنفُسِهِنَّ ثَلاَثَةَ قُروُءٍ ((بقره : 228)

«و زنان مطلقه بايد (بعد از طلاق) به مدت سه بار عادت ماهانه انتظار بکشند».

قرء همان حيض است؛ به دليل حديث عايشه : (أن أم حبيبة کانت تستحاض، فسألت النبي صلي الله عليه وسلم فأمرها أن تدع الصلاة أيام أقرائها) «ام حبيبه مستحاضه (دائم الحيض) بود از پيامبر صلي الله عليه وسلم سؤال کرد. پيامبر به او دستور داد که در ايام حيض نماز نخواند».ابوداود (278).

البته بعضي از علما فرموده اند که مدت عده سه پاکي است، ولي مي توان از باب احتياط هرکدام که طولاني تر بود انتخاب کرد.

و اگر آن زن حامله بود و شوهرش وي را طلاق داد، مدت عده ي او وضع حمل مي باشد، خداوند متعال مي‌فرمايد : « وَأولاَتُ الأحَماِل أجَلُهُنَّ أن يَضَعنَ حَملَهُنَّ » (طلاق : 4)

«و عده زنان باردار وضع حمل آنان است».

و اگر زن وضع حمل نمود؛ در اينصورت چنانکه شوهرش نسبت آن نوزاد را به خود انکار نمود و آنرا از خود نداند، پس نسبش با نوزاد قطع مي‌گردد و ‌او پدر فرزند نيست و اين پدر و فرزند از هم ارث نمي‌برند و به مادرش ملحق مي‌شود و با مادرش از همديگر ارث مي‌برند.

والله اعلم

وصلي الله وسلم علي محمد وعلى آله وأصحابه والتابعين لهم بإحسان إلى يوم الدين

سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com