گفته اند 3 طلاق رجعي يک طلاق ثلاثه ميشود و اگر نفهمد که در زندگي به اثر عصبانيت و يا کلمه طلاق به خانمش چه اتفاق افتاده چه حکم دارد تجديد نکاح شود و يا خير؟

الحمدلله،

شيخ عبدالعزيز ابن باز چنين مي گويد:" عصبانيت سه حالت دارد:

اول) هرگاه عصابانيت خيلي زياد شود بطوريکه شعور شخص را از بين ببرد، و همانند مجنون شود، در اينصورت نزد تمام اهل علم طلاق رخ نداده است زيرا او بمثابه مجنوني شده و عقلش زوال يافته است.( از  ابوهريره  روايت  است‌كه  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌:" كل طلاق جائز، إلا طلاق المغلوب على عقله    [هر  نوع  طلاقي  جائز  و  روا  است  مگر  طلاق‌كسي‌كه  عقل  را  از  دست  داده  و  ديوانه  شده  است‌]"‌. بروايت  ترمذي  و  بخاري  بصورت “‌موقوف‌‌“‌. ابن  عباس  گفته  است‌: اگر  دزدان‌كسي  را  مجبور  به  طلاق‌كنند  اين  طلاق  معتبر  نيست‌‌“‌.- مترجم)

دوم) اگر عصبانيت شديد باشد ولي آنچه را که مي گويد مي فهمد و درک مي کند، ولي در طول مشاجره اش طوانايي تسلط بر نفس خود را نداشت و در عين مشاجره اش باعث شدت عصبانيتش گردد، در اينصورت بين علما اختلاف است که آيا طلاق رخ داده است ياخير ولي ارجح آنست که طلاق رخ نداده زيرا پيامبر صلي الله عليه وسلم مي فرمايد: ( لا طَلاقَ وَلا عَتَاقَ فِي إِغْلاقٍ ) رواه ابن ماجه (2046) وصححه الألباني في الإرواء (2047).يعني: [‌در  حال  اغلاق  طلاق  وآزادكردن  معتبرنيست‌]"  و علما كلمه  اغلاق را به  خشم  و  به  اكراه  و  به  جنون  و  ديوانگي  تفسير  و  معني  کرده اند.

سوم) عصبانيت خفيف، که معمولا هنگام کدورت ايجاد مي شود و يا اگر امري ناخوشايند را از زن مي بيند واقع مي شود ولي با اينحال عصبانيت وي شديد نشده بگونه ايکه باعث منع تعقل وي شود و يا بر احوال خود کنترل نداشته باشد بلکه يک عصبانيت عادي و معمولي است، در اينصورت نزد تمام اهل علم طلاق رخ داده است.( ‌خشم  و  غضب  شدت‌گرفته  ولي  عقل  شخص  بكلي  ازميان  نرفته  است  و  خشم  و  غضب  بگونه‌اي  است‌كه  مانع  مي‌شود،‌كه  قصد  و  نيت  درست  و  حسابي  داشته  باشد  و  چون  خشم  فرو  نشست  ازافراط  و  زياده‌روي  خويش  پشيمان  مي‌شود. – مترجم)

و اين راي صواب در طلاق  غضبان ( در حالت خشم و غضب) و با ايت تفصيل است همانطور که ابن تيميه و ابن قيم بر آن راي هستند.والله أعلم ، وصلى الله وسلم على نبينا محمد ."( فتاوى الطلاق للشيخ ابن باز ص 15-27).

نکته ي حايز اهميت اين است که چون عصبانيت به ما دست داد، مطابق با  سفارش رسول الله صلي الله عليه وسلّم آن را معالجه کنيم. مردي به پيامبر صلي الله عليه وسلّم گفت: مرا نصيحت کن، پيامبر صلي الله عليه وسلّم فرمود:« لا تَغضَب» خشمگين مشو. آن مرد چند مرتبه تقاضايش را تکرار کرد، پيامبر صلي الله عليه وسلّم همچنان مي فرمود: «خشمگين مشو». (بخاري (6116).

بنابراين شخصي که عصباني مي شود بايد خونسردي خويش را حفظ کرده و از شرّ شيطان به الله پناه ببرد و به روش ذيل عمل کند: اگر ايستاده است بنشيند، و اگر نشسته است دراز بکشد، هنگام شدت غضب وضو بگيرد.رعايت نکات مذکور در کاهش شدت عصبانيت مؤثر است.

اکثر افرادي که هنگام عصبانيت تصميم گيري نموده اند، سر انجام سخت پشيمان شده اند؛( ولي پشيماني براي آنان سودي در بر نداشته است) زيرا فرصت را از دست داده اند.

والله اعلم

وصلي الله وسلم علي محمد و علي آله و اتباعه الي يوم الدين

سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com