1- شوهر که مفقود است چند سال زن بايد صبر کند بعدا شوهر کند؟

 2- مرد که براي کار مدت چهار ماه و يا شش ماه از خانمش دور است و اگر مدت يکسال برنگردد در اين دو حالت شريعت چه حکم ميکند؟

الحمدلله،

بمذهب  امام  مالک  و  احمد  قاضي  مي‌تواند  در  صورت  غيبت  شوهر  براي  اينکه  ضرر  را  از زن  دفع ‌کند  او  را  طلاق  دهد [امام  مالک  آن  را  طلاق  بائن  و  امام  احمد  آن  را  فسخ  نکاح  مي‌داند]‌. پس  هرگاه  شوهر  غيبت‌کند،  زن  مي تواند  خواهان  طلاق  و  جدائي‌گردد،  حتي  اگر  شوهر  مالي  داشته  باشدکه  از آن  نفقه  وي  تامين  گردد  بشرط  آنکه‌:

1-‌غيبت  شوهر  بدون  عذر  قابل  قبول  باشد.

٢-‌زن  با  غيبت  شوهر  متضررگردد.

٣-‌غيبت  شوهر  درشهري  باشدکه  زن  درآنجا  نيست  يعني  شوهر  درشهر  محل  سکونت  زن  نباشد.

٤-‌يک  سال  قمري  بر  زيان  ديدن  و  متضرر  بودن  زن  بگذرد.

بنابراين  اگرغيبت  شوهر موجه  و  توام  با  عذر  مقبول  باشد،  مثل  اينکه  شوهربراي  کسب  علم  و  دانش  غيبت‌کرده  است  يا  در  طلب  تجارت  و  بازرگاني  باشد. يا  درشهر  ديگرکارمند  باشد  يا  در  محل  دوري‌،  سرباز  باشد،  در  اينصورت  طلب  طلاق  و  جدائي  از زن  پذيرفته  نمي‌شود  و  همچنين  اگر  غيبت  شوهر  در  شهر  محل اقامت  زن  باشد  نيز  اين  درخواست  از  او  پذيرفته  نمي‌شود.

باز  هم  اگرشوهر از  زنش  دور  باشد و  بزنش  ضرر  برساند  او  مي‌تواند  بخاطر دوري او،  تقاضاي  طلاق‌ کند  نه  به  خاطر  غيبتش‌،  ليکن  بايد  يک  سال  قمري  از اين  متضرر  بودنش  بگذرد  و  زن  احساس وحشت  و  ترس  کند  و  نگران  ارتکاب ‌کارهاي  حرام باشد  .

گذشتن  يک  سال  براي  امام  مالک  است  و  برخي‌گفته‌اند  سه  سال  و  امام  احمد  گويد  حداقل  مدتي‌که  زن  مي‌تواند  بعد  از  آن‌،  تقاضاي  طلاق‌کند  شش  ماه  است‌. زيرا  اين  مدت  بيشترين  وقتي  است‌که  يک  زن  مي‌تواند  غيبت  شوهرش  را  تحمل‌کند .

امام  احمدگفته  است  اگرمردي  به  مسافرت  رفت  وزنش  را  با  خود  نبرد  و  بدون  عذر  و  پوزش  مراجعت  نكرد،  تنها  شش  ماه  مي‌تواند  مراجعت  نكند،  پس  از  آن  به وي  نوشته  مي‌شودكه  برگردد  اگربرنگشت‌،  حاكم  بين  زن  و  شوهرجدائي  مي‌اندازد  و  زن  را  طلا‌ق  مي‌دهد.

 دليل  او  روايتي  است‌كه  ابوحفص  با  اسناد  خود  از  زيد  بن  اسلم  روايت  كرده  كه  گفت‌:

شبي  عمر  بن  خطاب  در  مدينه  به‌گشت  و  حراست  پرداخت  و  ازكنار  خانه‌اي گذشت‌كه  زني  در  آن  اين  ابيات  را  مي‌خواند:

تطاول هذا الليل واسود جانبه           وطال علي أن لا خليل ألاعبه    

والله لولا خشية الله وحده                لحرك من هذا السرير جوانبه

ولكن ربي والحياء يكفيني              وأكرم بعلي أن توطأ مراكبه       

يعني:  چقدر  اين  شب  دراز و  تاريك  است  و مدتي  است  طولاني ‌كه  دوستي  ندارم  تا  با  وي  ملاعبت  كنم  بخداي  سوگند  اگر  تنها  ترس  از  خدا  نبود، ‌كناره‌هاي  اين  تخت  تكان  مي‌خورد  و  ديگري  بر آن  مي‌خوابيد  و ليكن  خدا  و  شرم  و  حياء  از  او،  مانع  من  مي‌شود  و  شوهر  خود  را  بزرگ  مي‌دارم  و  نمي‌گذارم‌ كسي  پا  جاي  پاي  او  بگذارد  و  كسي  بر مركوب  او  سوار شود]‌.

 عمر  بن  خطاب  از  حال  وي  پرسيد،‌ گفتند: اين  زني  است‌ كه  شوهر او  در راه  خدا  مي‌جنگد  و  مدتي  است  غايب  است  عمر  نزد  او  فرستاد و گفت  به  خانه  او  بيايد  تا  احساس  تنهائي  نكند  و  شوهرش  را  نيز از  جبهه  جنگ برگرداند. سپس  پيش  دخترش  حفصه  ام‌المومنين  رفت  و  از  او  پرسيد كه  يك  زن  چقدر  مي‌تواند  دوري  شوهرش  را  تحمل ‌كند؟  حفصه ‌گفت‌: سبحان  الله‌ كسي  چون  تو  از  همچون  من ‌كسي‌،  چنين  سوالي  را  مي‌كند؟  عمر گفت‌: اگر  بخاطر  حال  مسلمانان  نبود  چنين  سوالي  را  از تو  نمي‌كردم‌. حفصه ‌گفت‌: تا  پنج  يا  شش  ماه  زن  مي‌تواند  دوري  شوهر  را  تحمل ‌كند. لذا  عمر  براي  جنگجويان  اسلامي  شش  ماه  را  تعيين  نمود كه  يك  ماه  را  در راه  باشند  و چهارماه  در ميدان  جنگ  بمانند  و  يك  ماه  را  هم  در  راه  مراجعت  صرف ‌كنند كه  جمعاً  مدت  دوري  از  خانواده‌شان  شش  ماه  طول  بكشد.

به هر حال مدت زمان غيبت بدون عذر بين علما اختلاف است.والله اعلم

وصلي الله وسلم علي محمد و علي آله و اتباعه الي يوم الدين

سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com