Sat, 20 Dec 2014شنبه 29 آذر 1393
 
كليپهاي صوتي و تصويري: 599
تعداد كل مقالات : 2356
تعداد كل بازديدها تاكنون : 1739111
 
 
 

پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: (إذا دعا الرجل امرأته إلي فراشه فلم تأته فبات غضبان عليها لعنتها الملائکة حتي تصبح) «هرگاه مرد از همسرش خواست تا در بسترش حاضر شود و همسرش امتناع ورزيد و شوهرش از او خشمگين شد، ملائکه تا صبح او را لعنت مي‌کنند». متفق عليه : بخاری (5194)، مسلم (1436) و در حديثي ديگر مي‌فرمايد : (إذا دعا الرجل زوجته لحاجته فلتأته و إن کانت علي التنور) «هرگاه مرد همسرش را براي نيازش فرا خواند، بايد نزد او برود اگرچه بر تنور باشد (مشغول پخت و پز باشد)». ترمذی (1170)

******************

پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: (لايحل للمرأة أن تصوم و زوجها شاهد إلا بإذنه) «جايز نيست که زن در حضور شوهرش روزه بگيرد مگر به اجازه او».بخاری (5195)

******************

پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: (ولاتنفق امرأة شيئا من بيت زوجها، إلا بإذن زوجها، قيل و لا الطعام؟ قال : ذلک أفضل أموالنا) «زن نبايد از مال شوهرش مصرف کند، مگر اينکه شوهرش به او اجازه دهد، گفته شد حتي غذا؟ فرمود : آن بهترين اموالمان است».[صحیح ابن ماجه 1875]

******************

پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: (فحقکم عليهن ألا يوطئن فرشکم من تکرهون، و لايأذن في بيوتکم لمن تکرهون) «حق شما بر زنانتان اين است که ناموستان را حفظ کنند و کسي را که دوست نداريد به خانه‌هايتان راه ندهند»

******************

پيامبر صلی الله علیه وسلم  فرمود : (خير النساء من تسرک إذا أبصرت، و تعطيک إذا أمرت، و تحفظ غيبتک في نفسها و مالک) «بهترين زنان زني است که وقتي به او نگاه مي‌کني، تو را خوشحال ووقتي که به او امر مي‌کني تو را اطاعت کند و در غياب تو حافظ خود و مال شما باشد». [صحیح ابن ماجه 3299].

******************

پيامبر صلی الله علیه وسلم مي‌فرمايد : (والمرأة راعية في بيت زوجها و مسئولة عن رعيتها) «وزن در خانه شوهرش نگهدار و در برابر زيردستانش مسئول است». متفق عليه : بخاری (893)، مسلم (1829).

******************

مشاهده كل احاديث

 
 
 

اسلام - قرآن و تفسیر
نوار اسلام
سایت جامع فتاوای اهل سنت
مهتدین
عصر اسلام
دائرة المعارف شبکه اسلامی
اسلام تيوب
اخبار جهان اسلام
سایت بیداری
کتابخانه
پاسخ به شبهات دینی
اسلام هاوس

عصبی بودن کودکان ،علائم و راه علاج آن

عصبی بودن کودکان ،علائم و راه علاج آن

 

بعضی از کودکان میل به آرامی و گوشه گیری  و اختلاط نکردن با دیگران دارند ، برخی نیز بسیار بانشاط و فعال هستند و دوست دارند دوستانشان هم درکارها و فعالیت هایش شرکت کنند و بعضی نیز بسیار عصبی ، ناپایدار و زودرنجند امّا در بعضی ، علایم عصبی بودن در حرکات ناخودآگاه و غیر ارادی مانند جویدن ناخنها، مالیدن چشم، حرکت دادن سر ، جویدن انگشتان یا جویدن مداد و خودکار و دیگر حرکات غیر ارادی دیده می شود . چنین حرکاتی به طور دائمی اتفاق می افتند و حرکات غیر ارادی عصبی می باشند و منشأ آنها ناپایداری شدید روانی است که بچه از آن رنج می برد. 

چرا بعضی کودکان دچار این حالت عصبی هستند؟

بدون شک خانواده تأثیر بسیار بزرگی در شخصیت کودک دارد و نوع روابط حاکم بر خانواده تا حدود زیادی نوع شخصیت کودک را تعیین می کند. تصوری که کودک از خویشتن دارد ناشی از نوع رابطه و پیوند وی با خانواده است و اگر تصور او این باشد که دوست داشتنی و مورد رضایت است شخصیتش نیز در نهایت چنین بار می آید و اگر بالعکس احساس کند که دوست داشته نمی شود و مطرود است ، شخصیتی ناراضی (از خود) پیدا می کند که اعتماد به نفس ندارد، در نتیجه ناپایداری و بحران های روانی بر زندگیش حاکم می شود که نشانه آنها تنگی خلق و عصبی بودن است . به عقیده دانشمندان مهمترین دلایل عصبی بودن کودکان احساس عجز وناتوانی یا احساس دشمنی است که ناشی از محرومیت از گرمای عاطفی در خانواده است و دلیل آن نیز بیرحمی والدین یا تبعیض بین بچه ها در خانواده است..... الخ

بچه ،عصبی بودن را از والدین می آوزد

تحقیقات نشان داده است که بعضی از کودکان  حالت عصبی  را ازفضای حاکم برمحیط خانه کسب می کنند و اگر ببینند که پدر ومادر یا یکی از آنان عصبی و متزلزل است،  کودک نیز می کوشد که رفتار اطرافیان را تقلید نماید به این ترتیب شیوه های جدید از کوره در رفتن منفعلانه را یاد می گیرد. کودکان ، بسیاری از نگرانی ها و شیوه های عصبی بودن را از راه تقلید می آموزند.

از این رواست که پدر عصبی با رفتارهایش فرزند را عصبی بار می آورد، مادر زودرنج و عصبی نیز با رفتار خود کودکش را چنین تربیت می کند و برعکس، کودک،  از پدر و مادر آرام و متعادل رفتار آرام ومتعادل را می آموزد. خلاصه اینکه بچه ها از دوروبر  خود می آموزند و تقلید می کنند.

محبت بیش از حد و افراطی نیز عصبی بودن خودپسندانه را به کودک می آموزد زیرا محبت زیاده از حد صفت خودپسندی را در وی پرورش می دهد به گونه ای که همیشه  متوجه خود است و همه چیز را برای خود می خواهد و اگر آنچه او می خواهد برآورده نشود فوراً  شوریده وعصبی می شود تا به خواسته اش برسد.

آیا مکیدن انگشتان نشانه ی وجود بیماری روانی است؟

    بسیاری از والدین گمان می کنند که اگر فرزندشان انگشتش را بمکد، یعنی اینکه دچار بیماری روانی شده است در حالی که این پندار اشتباه است. بسیاری از کودکان به خصوص در سال اول تولد انگشت خود را می مکند و این کاملاً طبیعی است امّا گاهی این عادت تا دوران پیش دبستانی ادامه پیدا می کند و علت این طولانی شدن، بی توجهی و کوتاهی خانواده و وادار نکردن کودک به ترک این عادت در همان سال اول است. اما اگر این وضعیت تا سنین 10 الی 13 سالگی همچنان دوام داشته باشد و به خصوص اگر با خلسه و افسردگی ، کندی وگوشه گیری و تنهایی همراه باشد، در این حالت باید بگوییم که کودک دچار بیماری روانی است و باید او را معالجه کرد.

پیشگیری بهتر از درمان است

اولاً: لازم است که والدین این نکته را بدانند که بیشتر کودکان عصبی ،در خانواده هایی رشد یافته اند که نگرانی و بحران و اضطراب در آنها زیاد بوده است ، بنابر این باید تلاش کنند که خانواده ای خوشبخت و باتفاهم و دور از ناپایداری و مشاجره که محبت و تفاهم بر آن حاکم باشد را بنا نهند.

ثانیاً: بر پدرومادر است که فرزندانشان را به آزادی و توانایی ابراز عقیده و دخالت به جا در کارها عادت دهند تا  کودک با اعتماد به نفس بار آید و متکی به دیگران نباشد.

ثالثاً: باید از روش تنبیه بدنی به خصوص جلوی دید همسالانش اکیداً خودداری کرد.

رابعاً : باید احتیاجات روانی کودک را برآورده نمود، یعنی اینکه بچه احساس کند که او را دوست دارند تا احساس اطمینان نماید ، امّا در این کار نیز نباید افراط نمود تا به مرحله محبت  بیش از حد و افراطی  به  کودک نرسد.

و خامساً: به خواسته های کودک و تفریح و نشاط او اهمّیت داد زیرا به رشد او کمک خواهد کرد.

 

مترجم: عبید الله

سايت خانواده خوشبخت

BlestFamily.Com


بازگشت به ابتدا

بازگشت به نتايج قبل

 

ارسال مقاله به دوستان

چاپ مقاله

 

     

  معرفي سايت به دوستان  |   درباره ما   |  تماس با ما

All Rights Reserved For BlestFamily.com © 2010

كليه حقوق مادي و معنوي سايت محفوظ است.