زنی هستم که فرزندانی پسر و دختر دارم، از آنجا که دختران همیشه در کنار من و با من
هستند، آنها را خوب تربیت کرده ام؛ امّا پسران بعضی ها بزرگ هستند و نمی توانم به
تربیت آنها بپردازم، و پدرشان در طول روز کار می کند، هرگاه از او می خواهم که به
تربیت پسران بپردازد، دوست ندارد این موضوع را با او در میان بگذارم.. آیا در این
زمینه گناهی بر من هست؟ امیدوارم پدران را تشویق کنید تا به تربیت فرزندانشان توجه
نمایند و به خاطر کار، آنان را فراموش نکنند.
الحمدلله،
از این زن به خاطر این که دخترانش را درست تربیت کرده و می کوشد که پسرانش را هم
درست بار آورد، سپاسگزاریم، و از پدرشان می خواهیم که به پسرانش توجه کند و آنها را
راهنمایی کند تا افرادی صالح و شایسته باشند، هرگاه فرزندانش صالح باشند در هر دو
جهان به خیر و سود اوست. الله تبارک و تعالی می فرماید: « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ
وَالْحِجَارَةُ » [التحریم: 6 ]
«ای مؤمنان خود و خانواده خویش را از آتش دوزخی برکنار دارید که افروزینه آن انسان
ها و سنگ ها است.»
پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ می فرماید: « إِذَا مَاتَ
الْإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاث: صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ ،
أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ مِن بَعده، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ »
مسلم 1631
« هرگاه انسان بمیرد عملش قطع می گردد مگر از سه چیز: صدقه جاریه یا علمی که پس از
وی از آن استفاده می شود یا فرزند صالحی که برایش دعا می کند.»
اگر پدر فرزندانش را به صورتی که الله و رسولش صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ
وَسَلَّمَ امر کرده تربیت کند کار بسیار بزرگی کرده است و این فرزندان برای پدرشان
در دوران حیات و پس از مرگ دعا می کنند. اگر در تربیت آنها کوتاهی ورزد گناهکار می
شود و فرزندان برایش بلایی می شوند.
بنابراین امیدواریم این پدر به فرزندانش توجه کند همان طور که به مالش توجه می کند؛
بلکه باید بیشتر از مال، به آنها توجه نماید؛ چون مال و پول از میان می رود؛ امّا
فرزندان بخشی از انسان هستند که در زندگی و بعد از مرگ به او فایده می رسانند.
شیخ
ابن عثیمین، فتاوی الطفل المسلم ص124
جمع آوری و ترتیب یحیی بن سعید آل شلوان
IslamPP.Com
|